Frostblómin svífa af himnum

Eitthvað er hormónaflæðið í sérkennilegri stemningu þegar ungt fljóð, like myself, tárast yfir disney-kvikmyndinni Cars. Einstaklega góð mynd verð ég að segja, fallegir tónar og karakterar af öllum gerðum… hún snerti við hjartarótunum mínum, augljóslega.

Skólabókunum rignir yfir mig… og námsefni af misgóðum skammti. Frekar kýs ég að kurla mig upp á góðum stað í kósýfíling, lesandi bók að eigin vali, sötrandi heitt súkkulaði með rjómaklessu… ef til vill nokkrir vel valdir tónar í bakgrunn… yndis tilhugsun.

Það er samt ágætt að fá rútínuna í samt lag aftur. Jólafríið hefur tilhneigingu til að fara algjöran kollhnís… aftur-á-bak! Svefnleysið er að silast úr mér, á sínum skjaldbökuhraða að sjálfsögðu.

En í heiminum er kalt. K-u-l-d-i. Brr… like frozen, yo! Við erum að tala um stingandi frýstings kulda sem fer undir húðina. Ég vildi að ég ætti fjaðrir á lager. Þær hljóta að vera hlýjar… gæti kurlað mig upp í þeim og jafnvel svifið til himins. Heimsótt Jesú og gefið honum High-Five fyrir elsku sína og kærleik.

0
Share:

Leave a Reply